Zabawny finał sezonu: „Koguty”, „Arsenal” i komedia Premier League
Ostatnie tygodnie sezonu Premier League często niosą dramaturgię, ale w tym roku oferują coś innego: czystą komedię. Seria absurdalnych scenariuszy, które miesiąc temu wydawały się naciąganymi żartami, teraz albo pewnie się realizuje, albo zamieniła się w równie niedorzeczne możliwości. Cierpienia kibiców „Tottenhamu” i „Arsenalu” pozostają głównym tematem, a inne kluby dodają swoje osobliwe rozdziały do tej historii.
Farsa spadku „Tottenhamu”
Pomysł spadku „Tottenham Hotspur” z Premier League kiedyś wywoływał śmiech. Teraz wydaje się nieuchronnością. Od początku roku „Koguty” prezentują odwrotną manchesterską dynamikę, nieustannie zmierzając do strefy spadku z niepowstrzymaną siłą. W ciągu ostatnich dwóch tygodni w końcu spadły do strefy spadku, ale poczucie beznadziei wisiało w powietrzu już od kilku tygodni.
To, co czyni sytuację „Kogutów” szczególnie bolesną, to ich mistrzostwo w dręczeniu własnych kibiców. Za każdym razem, gdy fani zaczynają godzić się z losem, klub wyciąga z najgłębszej beczki świeżą odrobinę fałszywej nadziei, by następnie brutalnie ją odebrać. Niedawny mecz z „Brighton” był jak naruszenie podstawowych praw człowieka. Nawet mecze bez udziału „Tottenhamu” stawały się częścią spisku. Przed meczem „Nottingham Forest” z „Burnley” fani „Kogutów” prawdopodobnie zakładali, że „Forest” łatwo wygra. Jednak „Forest” zaczął słabo, przegrywając 0:1 w przerwie przy minimalnej liczbie strzałów. Ale, w przeciwieństwie do „Tottenhamu”, inne drużyny nie poddają się po jednej porażce. „Forest” wygrał 4:1, a Morgan Gibbs-White – zawodnik, którego „Koguty” próbowały pozyskać zeszłego lata – skompletował hat-tricka.
Pierwsza zasada „spursy”: najbardziej „spursy” wynik zawsze się spełnia. Porażka „West Hamu”, który nie zdołał pokonać rozkojarzonego „Crystal Palace” skupionego na Lidze Konferencji, tylko dolewa oliwy do ognia spisku. Gdyby „West Ham” wygrał, „Koguty” być może w końcu pogodziłyby się ze spadkiem. Zamiast tego pojawiły się nowe prognozy w rodzaju „Jeśli tylko pokonamy „Wolverhampton”…”. Gorzka prawda jest taka, że ich następne zwycięstwo najprawdopodobniej nastąpi na „Stamford Bridge”, gdy spadek będzie już przesądzony.
Gorzka ironia „Arsenalu”
Gorzka ironia nie ogranicza się do „Tottenhamu”. „Arsenal” jest w niej równie biegły. „Kanonierzy” odzyskali swoją piłkarską moc właśnie w momencie, gdy może to być już za późno. Zagrali świetnie na „Etihad Stadium” przeciwko „Manchester City” i mogli zasłużyć na remis, a nawet zwycięstwo. Ale nie zasłużyli, i teraz stoją przed potencjalnym „banterokalipsą” – skończyć jako drudzy we wszystkim.
Nawet w najbardziej szalonych marzeniach o „najzabawniejszym wyniku” porażka w półfinale Pucharu Anglii z „Southampton” nie wchodziła w grę. Ten wynik, choć bolesny, może być lepszy niż upokorzenie w postaci czterech srebrnych medali. Nasuwa się ciekawa myśl: jeśli „Koguty” jakimś cudem pozostaną w lidze, a „Arsenal” zajmie drugie miejsce w Premier League, nie wygrywając Ligi Mistrzów – być może przegrywając w finale z „Bayernem” z Harrym Kane’em dla większego okrucieństwa – który klub z północnego Londynu będzie szczęśliwszy? Odpowiedzią mogą być „absolutni idioci”, którzy skończyli na 17. miejscu. Piłka nożna jest niedorzeczna.
Komediowa fabuła całej ligi
W całej lidze rozwijają się także inne wątki, które przyczyniają się do surrealistycznego finału sezonu.
- Cichy treble „Manchester City”: „Manchester City” zmierza ku krajowemu treblowi – osiągnięciu, które wcześniej udało się tylko im. Jednak to niezwykłe osiągnięcie nie jest głównym tematem. Historia jest postrzegana przez jego wpływ na bohaterów-antybohaterów z „Arsenalu” i „Kogutów”. W przyszłych wspomnieniach najbardziej zapadającą w pamięć postacią „City” w tym sezonie może okazać się nie Pep Guardiola ani Erling Haaland, ale człowiek z butelką wody „Arsenalu” na „Stamford Bridge”.
- Marzenie „Forest” o Lidze Europy: Pomysł, że „Nottingham Forest” wygra Ligę Europy, kończąc na 17. miejscu, był znakomity. Przedłużyłoby to absurdalną posuchę trofeów „Aston Villi” i zmusiłoby fanów „Villi” do balansowania: twierdzenia, że ich klub jest duży i należy go traktować poważnie, ale jednocześnie zbyt mały, by cokolwiek wygrać. Jednak „Forest” wydaje się zbyt tchórzliwy, by skończyć na 17. miejscu i prawdopodobnie zakończy sezon na 16.
- Marsz „Crystal Palace” po Ligę Konferencji: „Crystal Palace” Oliviera Glasnera pewnie zmierza po zwycięstwo w Lidze Konferencji, co może uczynić Londyn naturalnym domem tego trofeum. Byłoby podwójnie zabawne, gdyby zarówno „Forest”, jak i „Palace” wygrali turnieje, w których zakładano, że miał uczestniczyć ten drugi. Podkreśla to nowy europejski trend: dominację angielskich klubów w czwartkowych rozgrywkach, gdzie głębia składu Premier League jest sekretnym składnikiem.
- Kryzys „Chelsea”: Podczas gdy „Liverpool” i „Aston Villa” umocniły się w czołowej piątce, forma „Chelsea” załamała się tak dramatycznie, że są teraz najgorsi z londyńskiej „wielkiej trójki”. Według standardowej formy z ostatnich sześciu meczów ich statystyki są fatalne.
Kluczowe wnioski
Finał tego sezonu charakteryzuje się nieoczekiwanym humorem i ironią.
- Walka „Tottenham Hotspur” o utrzymanie przerodziła się w tragikomedię, naznaczoną nieustanną fałszywą nadzieją i nieuniknionym rozczarowaniem.
- Odrodzenie „Arsenalu” może okazać się tragicznie nie na czasie, prowadząc do potencjalnego wyniku „drudzy we wszystkim”, który rywalizuje z mękami „Kogutów”.
- Potencjalny treble „Manchester City” jest przyćmiony przez wątki ich północnolondyńskich rywali.
- Ligę Europy i Ligę Konferencji mogą wygrać angielskie kluby („Forest” i „Palace”) w absurdalnych okolicznościach, co podkreśla głębię Premier League.
- Gwałtowny spadek formy „Chelsea” dodaje kolejny poziom nieprzewidywalności do hierarchii londyńskich klubów.
Ostatecznie ostatni miesiąc Premier League dowodzi, że piłka nożna to nie tylko chwała i tragedia, ale także absurd, ironia i czysta komedia. Kibice „Tottenhamu” i „Arsenalu” to centralne postacie tej komedii, ale cała liga przyczynia się do finału sezonu, który zapamiętany zostanie ze swoich osobliwych zwrotów akcji.
— Editorial Team
