Najlepsi obrońcy Premier League: Van Dijk na czele nowego systemu ocen
Choć opinie o najlepszych obrońcach często opierają się na reputacji lub spektakularnych akcjach, nowy system analityczny oferuje oparte na danych spojrzenie na wydajność. Oceny zawodników od Gradient, które mierzą wykonanie tysięcy zdarzeń meczowych, uszeregowały dziesięciu najlepszych środkowych obrońców w Premier League w tym sezonie. Wyniki potwierdzają status niektórych uznanych gwiazd, a także wyróżniają kilku niedocenianych graczy.
Jak obliczane są oceny zawodników
Ranking opiera się na autorskim systemie ocen Gradient, który koncentruje się na wykonaniu, a nie na prostych wynikach, takich jak gole czy wygrane odbiory. Analitycy oceniają ponad 2000 zdarzeń na mecz, obejmujących każde działanie zawodnika: od pojedynków powietrznych po drybling i podania. Każde zdarzenie jest oceniane w skali od -2 do +2, gdzie zero oznacza oczekiwane wykonanie, a dodatnie lub ujemne punkty wskazują na lepsze lub gorsze wykonanie w porównaniu z oczekiwanym. Następnie te oceny są agregowane do ogólnego wskaźnika wydajności od 0 do 100 w ponad 50 kategoriach, co daje kompleksową ocenę za sezon.
Ta metoda ma na celu odcięcie szumu i uprzedzeń, oferując jaśniejszy obraz tego, kto konsekwentnie wykonuje swoje obowiązki defensywne efektywnie, niezależnie od ogólnych wyników drużyny czy społecznego odbioru.
Dziesięciu najlepszych środkowych obrońców sezonu
Oto lista najwyżej ocenionych obrońców według Gradient w bieżącej kampanii:
- Virgil van Dijk (Liverpool) – 81,9 – Pomimo krytyki, kapitan Liverpoolu pozostaje najwyżej ocenianym obrońcą, prowadząc w ogólnej liczbie zdarzeń i procentowej skuteczności pojedynków powietrznych (74%).
- Ezri Konsa (Aston Villa) – 75,9 – Przewyższa oczekiwania w pozycjonowaniu i ma najwyższy procent udanych odbiorów wśród środkowych obrońców.
- Jan Paul van Hecke (Brighton) – 75,7 – Drugi sezon z rzędu w pierwszej dziesiątce, choć jego ocena spadła z ubiegłorocznych 82,0.
- Gabriel Magalhães (Arsenal) – 75,5 – W tym sezonie oceniony wyżej niż jego partner William Saliba, który nie znalazł się w pierwszej dziesiątce.
- Lisandro Martínez (Manchester United) – 74,6 – Wyraźny atut, gdy jest zdrowy, choć jego ocena nie uwzględnia pewnych cech stylistycznych.
- Malick Thiaw (Newcastle United) – 74,4 – Uważany za wybitne letnie wzmocnienie Newcastle, świetnie spisuje się w pierwszym sezonie w Premier League.
- Marc Guehi (Manchester City) – 73,9 – Prowadzi w przechwytach powyżej oczekiwań, korzystny nabytek dla City.
- Rúben Dias (Manchester City) – 73,3 – Wciąż kluczowa postać, mimo nowej konkurencji, tworzy obiecujący duet z Guehim.
- Lewis Dunk (Brighton) – 73,2 – Żaden obrońca nie wywiera większej presji na strzały, uosabiając klasyczny, fizyczny styl.
- Marcos Senesi (Bournemouth) – 73 – Prowadzi w lidze w ogólnej liczbie wybić i przechwytów, kluczowy zawodnik dla swojej drużyny.
Kluczowe wnioski z danych
- Dominacja van Dijka: Nawet w postrzeganym jako nieudany roku dla Liverpoolu, wskaźniki indywidualnego wykonania Virgila van Dijka stawiają go wyraźnie na pierwszym miejscu, szczególnie w pojedynkach powietrznych i ogólnym zaangażowaniu.
- Duet z Brighton: Siła defensywna Brighton jest podkreślona przez obecność dwóch środkowych obrońców (Dunka i van Hecke) w pierwszej dziesiątce – osiągnięcie, które powtarza tylko Manchester City.
- Niedoceniani gracze: Tacy zawodnicy jak Ezri Konsa, Marcos Senesi i Malick Thiaw otrzymują potwierdzenie danych za ich często mniej widoczny, ale bardzo efektywny wkład.
- Dynamika duetów: Ranking pokazuje, że posiadanie wysoko ocenianego partnera (jak Gabriel z Salibą czy Dias z Guehim) nie gwarantuje wysokich ocen obu, ponieważ wydajność jest oceniana indywidualnie.
- Wykrywanie wartości: System sugeruje, że niektóre transfery, na przykład przejście Marca Guehiego do City, były wyjątkowo korzystne, opierając się na natychmiastowym wysokim poziomie wykonania zawodnika.
Choć żaden system ocen nie jest idealny, to podejście oparte na danych oferuje interesującą przeciwwagę dla tradycyjnych poglądów na jakość obrońców. Podkreśla znaczenie konsekwentnego, przewyższającego oczekiwania wykonania we wszystkich aspektach gry, nagradzając zawodników, którzy nie zawsze znajdują się w centrum uwagi.
— Editorial Team
