Odchodzący szef włoskiego piłkarstwa ujawnia kryzys w druzgocącym raporcie
Gabriele Gravina, odchodzący prezes Włoskiej Federacji Piłki Nożnej (FIGC), opublikował wybuchowy raport szczegółowo opisujący głębokie problemy nękające ten sport we Włoszech. Stało się to zaledwie kilka dni po jego rezygnacji, która nastąpiła po niepowodzeniu reprezentacji Włoch w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2026. Pomimo odejścia, Gravina opublikował dokument przeznaczony dla parlamentu, przedstawiając go jako ostatni apel o systemowe zmiany, zanim jego następca obejmie urząd w czerwcu.
Nie owijał w bawełnę, wskazując, że problemy mają charakter strukturalny i pogłębiają się. W raporcie ostro skrytykowano przenikające się interesy lig, klubów i instytucji, które, jak twierdzi, paraliżują postęp. Gravina utrzymuje, że dla odbudowy włoskiej piłki nożnej konieczne jest wyjaśnienie rzeczywistej odpowiedzialności, wykraczając poza bezsensowną grę w obwinianie.
Surowa rzeczywistość upadku Serie A
Raport Graviny nie przebiera w słowach, popierając je danymi. Maluje obraz ligi, która pozostaje w tyle za swoimi europejskimi konkurentami w kilku kluczowych wskaźnikach. Skupienie nie tylko na niepowodzeniach reprezentacji, ale i na jakości krajowego produktu.
- Kryzys w szkoleniu młodzieży: Włochy zajmują przygnębiające 49. miejsce na 50 monitorowanych lig pod względem liczby minut rozegranych przez włoskich zawodników poniżej 21 roku życia – żałosne 1,9%. Podkreśla to kolosalną porażkę w integracji młodych, lokalnych talentów.
- Starzejące się i zdominowane przez obcokrajowców składy: Serie A ma jeden z najwyższych średnich wieków zawodników wśród czołowych lig i przytłaczający procent legionistów, co ogranicza pulę graczy dla reprezentacji.
- Spadek standardów atletycznych: W raporcie twierdzi się, że Serie A nie znajduje się w pierwszej dziesiątce lig pod względem dystansu pokonanego w sprincie. Jeszcze bardziej przygnębiająco: średnia prędkość piłki w Serie A wynosi 7,6 m/s, co jest znacznie poniżej średniej Ligi Mistrzów (10,4 m/s) i innych dużych lig (9,2 m/s), co wskazuje na wolniejszy, mniej dynamiczny styl gry.
Recepta Graviny na odrodzenie piłki
Wraz z diagnozą, odchodzący prezes wymienił metody leczenia, które, jego zdaniem, są konieczne. Wiele z nich to propozycje, które próbował forsować podczas swojej prezydentury, napotykając na znaczne przeszkody polityczne i instytucjonalne.
Wzywa do pilnego wsparcia finansowego, zauważając, że inne duże wydarzenia sportowe we Włoszech otrzymują miliardy publicznego finansowania, podczas gdy piłka nożna nie dostaje nic – nawet za współorganizację Euro 2032. Jego kluczowe propozycje obejmują:
- Wpływy finansowe: Przekierowanie procentu od krajowych dochodów z zakładów bezpośrednio do piłki nożnej w celu finansowania rozwoju młodzieży i projektów infrastrukturalnych.
- Ulgi podatkowe: Przywrócenie korzystnego reżimu podatkowego (jak w starej ustawie „Dekret o wzroście”) dla przyciągania czołowych zagranicznych specjalistów oraz systemu ulg podatkowych dla wsparcia klubów.
- Modernizacja stadionów: Wprowadzenie wspierających środków, aby pomóc klubom w budowie nowych lub renowacji starych stadionów, poprawiając doświadczenia kibiców i dochody klubów.
- Reforma regulacji: Zniesienie zakazu sponsoringu przez operatorów bukmacherskich w celu otwarcia nowego źródła dochodu dla klubów.
Gravina podkreślił również, że reformy techniczne na poziomie młodzieżowym są już prowadzone pod kierownictwem Maurizia Viscidiego, z większym naciskiem na technikę niż na sztywną taktykę. Jednak nalega, że konieczna jest pełna rewizja, w tym reforma Serie D i sektora sędziowskiego.
Kluczowe wnioski
- Strukturalny paraliż: Głównym problemem jest system, w którym interesy Federacji, lig i organów państwowych krzyżują się, blokując znaczące reformy.
- Mierzalny upadek: Twarde dane pokazują, że Serie A pozostaje w tyle w rozwoju młodzieży, intensywności atletycznej i tempie gry w porównaniu z europejską elitą.
- Finansowa prośba: Rozwiązania Graviny w dużej mierze zależą od pozyskania nowego finansowania państwowego i ulg podatkowych, twierdząc, że piłka nożna została w tyle, podczas gdy inne sporty są wspierane.
- Ostatnie ostrzeżenie: Raport to pożegnalny strzał Graviny, twierdzący, że bez zjednoczonych wysiłków, stawiających wspólne dobro ponad osobiste interesy, żaden przywódca nie naprawi włoskiej piłki nożnej.
W zakończeniu Gravina jasno dał do zrozumienia: odrodzenie calcio wymaga zbiorowej woli politycznej i instytucjonalnej, której dotychczas brakowało. Jego raport to nie tyle mapa drogowa, co surowe ostrzeżenie o tym, co nadal ponosi porażkę.
— Editorial Team
